هیچ وقت غروب را برای رفتن انتخاب نکن. غروب بی رحم ترین حس

هیچ وقت غروب را برای رفتن انتخاب نکن. غروب بی رحم ترین حسرت را با خود دارد. پشت سرت راه می افتد و با یک قلم موی سرخ رد پاهایت را پاک می کند و همین می شود که هیچ اثری از تو نمی ماند. شک نکن فراموش می شوی اگر رد پایی نباشد. اگر خاطره ای به جا نگذاشته باشی و یا اگر به فاصله ای اجباری تبعید شده باشی. شب، پس از تو با تمام لحظه های سردش دلت را می سوزاند و تو می مانی و کوله باری خالی رو به راهی که تا چشم کار می کند جاده است. برو... برو اما از من به تو نصیحت حتی اگر مجبور هم بودی،
هیچ وقت... هیچ وقت... هیچ وقت...
غروب را برای رفتن انتخاب نکن...
باشه؟؟؟