تازه بد بودن به زیادی بدی نیست زیادی کم شدن بدی و زیادی خ

تازه بد بودن به زیادی بدی نیست زیادی کم شدن بدی و زیادی خوب شدن هم بد است البته خوبی باید بیشتر باشد و سود جویی بدی اگر درمفهوم بسیار شود خوبی درعین از حدش می گذرد و آنجا می شود که آب نخوردن بد و مطلق خوردن شکم آب می آورد و میزانش این است که آب بیشتر خورد اما به مطلق نرساند و همیشه بدی قابل تشخیص ساده ی عینی نیست بلکه بدی تشخیص عینی آن پیچیده است پس حتی می تواند از نگاه ساده خوب تر از خوب درنظر بیاید پس همیشه بدی به ظاهر نیست بیشتر بدی ها در پنهان کاری و پشت پرده هستند تازه عینیتر از دست خوبان نیست چون مربوط به تزویر و صدق اهل عین است حتی هم به عین می تواند خالص تر درصدق حتی از اهل نظر باشد که به خصوص باطل مفهومی آن که آخر تزویرش می باشد تمایزش با داشتن و نداشتن پشتوانه ی ملاک مشخص می شود و همین باعث می شود که تنها باید به ملاک اعتماد اولیه را داشت و ملاک را ندارد هر چقدر خوب باطل میباشد.
تازه بهار وخنده وزمانه وزمینه وعشق و . . .اگر ازدست برود به خاطر بودن پشتوانه ملاک از روی ثابت حتمی می شود حتی اگر قرار است تغییر اساسا ریشه ایی اوضاع هم بشود.