خشک شد بیخ طَرب، راه «خرابات» کجاست ؟!
خشک شد بیخ طَرب، راه «خرابات» کجاست ؟!
«خرابات» اشارت به «وحدت» است، اعم از وحدت افعالی، صفاتی و ذاتی؛ و ابتدای آن عبارت از مقام فنای افعال و صفات است. «خراباتی» سالک عاشقی است که از قید رؤیت تمایز افعال و صفات واجب و ممکن، خلاصی یافته، افعال و صفات جمیع اشیاء را محو افعال و صفات الهی داند و هیچ صفتی بخود و دیگران منسوب ندارد و نهایت این «خرابات»، مقام «فنای ذات» است که ذوات همه را محو و منطمس در ذات حق تعالی (جله شأنه) یابد که «و الیه یُرجع الامر کلّه»
به نقل از:
مقام الاعجاز فی شرح گلشن راز، ص 524
«خرابات» اشارت به «وحدت» است، اعم از وحدت افعالی، صفاتی و ذاتی؛ و ابتدای آن عبارت از مقام فنای افعال و صفات است. «خراباتی» سالک عاشقی است که از قید رؤیت تمایز افعال و صفات واجب و ممکن، خلاصی یافته، افعال و صفات جمیع اشیاء را محو افعال و صفات الهی داند و هیچ صفتی بخود و دیگران منسوب ندارد و نهایت این «خرابات»، مقام «فنای ذات» است که ذوات همه را محو و منطمس در ذات حق تعالی (جله شأنه) یابد که «و الیه یُرجع الامر کلّه»
به نقل از:
مقام الاعجاز فی شرح گلشن راز، ص 524
- ۳۱۴
- ۲۰ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط