دُرُست وَقتی می گویی :

دُرُست وَقتی می گویی :
فَراموشَش کَردَم
آهَنگی پَخش می شَوَد
کَسی مِثلِ او می خَندَد
یِک نَفَر عَطری می زَنَد
که بویِ او را می دَهَد
وَ
هَمه فَراموشی هایَت
هَدَر می رَوَد