شریف ترین دلها دلی است که اندیشه آزار کسی در آن نباشد.

شریف ترین دلها دلی است که اندیشه آزار کسی در آن نباشد.

روزی در یک رستوران نشسته بودیم که یک دفعه مردی که با تلفن صحبت میکرد فریاد شادی کشید و خیلی خوشحالی کرد و بعد از اتمام تلفن رو به گارسن گفت: همه ی کسانی که در رستوران هستند مهمان من هستن به باقالی پلو و ماهیچه، بعد از 18 سال دارم بابا میشم!
چند روز بعد در صف سینما همان مرد را دیدم که دست بچه ی 3 یا 4 ساله ای را گرفته بود که به او بابا میگفت! نزد مرد رفتم و علت کار آن روز را جویا شدم. مرد با شرمندگی زیاد گفت: آن روز در میز بغل دست من پیرمردی با همسرش نشسته بودند پیر زن با دیدن منوی غذاها گفت: ای کاش میشد امروز باقالی پلو با ماهیچه میخوردیم، شوهرش با شرمندگی از او عذر خواهی کرد و خواست به خاطر بودجه کم شان فقط سوپ بخورند؛ من هم با آن تلفن ساختگی خواستم که همه مهمان من باشند تا آن پیر مرد بتواند بدون سرافکندگی غذای دلخواه همسرش را فراهم نماید.

انسانها را در زیستن بشناس نه در گفتن، در گفتار همه آراسته اند.
M