من ؟؟؟

من ؟؟؟
من نه دوست صمیمی دوستانم هستم
نه دوست صمیمی خودم
نمیتوانم با تو بحث فلسفی کنم
نه درمورد هنر
نه در مورد سیاست..
من هیچ ایده ای برای نجات آدمها ندارم...
روی مسئله ای پافشاری نمیکنم
کل کل نمیکنم
دیگر حوصله ی هیچ کاری را ندارم
حتی حوصله ی خودم
فقط گاهی به همین روزهای نه چندان دور می نگرم
چقدر دور
دور از دست
دور از ...یاد؟
نه !یادم نمی رود هرگز
فقط همین زمانها که یادم نمی رود
اندکی بلور احساسم ترک می خورد...
نه!تو نگران نشو..
فدای سرت...
اصلن بیخیال
بیخیالِ این دل
بیخیالِ این احساس
بیخیالِ من...
ولی تورا به جان دقایق در یاد مانده مان
بیخیالِ خیالِ این چند سطر نشو!
من با همین چند سطر زنده ام...
با همین لحظاتی که تو در خیالم می نشینی
و من به چایِ قندپهلوی نگاهم
تورا میهمان میکنم...
فقط بیخیالِ خیالِ این چند سطر نشو!