گاهی آدم نیاز دارد نفهمد…

گاهی آدم نیاز دارد نفهمد…
نیاز دارد میانِ کوچه های علی چپ لِی لِی بازی کند… نیاز دارد بستنی قیفی بخرد ، و بدون مراعات و ترس از قضاوتها ، لیس بزند… یا گاهی روی جدول های کنار خیابان راه برود… آدم نیاز دارد گاهی سر به هوا باشد… بلند بلند بخندد… تا بغضش گرفت ، بزند زیرِ گریه و با مُشتَش پلک های خیسش را پاک کند… درست شبیه کودکی اش… ! آدم است دیگر … آمده تا برای خودش زندگی کند ، نه مردم ! من نمی دانم … کی میخواهیم یاد بگیریم آرمان هایمان را به این و آن تحمیل نکنیم ؟! هرکس باید خودش باشد … ! دست از سرِ دیگران و زندگیشان برداریم … آنقدر حواسمان به رفتارهای این و آن بود ، که یادمان رفت خودمان زندگی کنیم… ! .