بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
خداوندسبحان،درقرآن مجید،به ارادههای باطل کفارو مشرکین که موفق به انجام نشده و نمی شوند، تصریح نموده است؛ از جمله: يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْكَرِهَ الْكَافِرُونَ-آنها میخواهند اراده کردهاند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولی خدا نور خود را كامل میكند، هر چند كافران خوش نداشته باشند.(سوره صف آیه 8)
خانۀ آخرت (بهشت): تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ - اين سرای آخرت را تنها برای كسانی قرار میدهيم كه ارادۀ برتری جوئی در زمين و فساد را ندارند، و عاقبت نيك برای پرهيزكاران است.(سوره قصص آیه 83)
میفرماید: مقام قُرب إلهی و بهشت جاوید، جایگاه اهل تقوا میباشد؛ کسانی که اساساً ارادۀ برتریجویی و فساد در زمین ننمودهاند؛ چه در تحقق ارادۀ خود موفق شده باشند و چه نشده باشند.
اخلاق مؤمن : تکبر نیز خوب و بد و مفید و مضرّ دارد؛ چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: إِذَا رَأَيْتُمُ الْمُتَوَاضِعِينَ فَتَوَاضَعُوا وَ إِذَا رَأَيْتُمُ الْمُتَكَبِّرِينَ فَتَكَبَّرُو الَهُمْ - هرگاه متواضعان را دیدید، برای آنان تواضع کنید و هر گاه متکبران را دیدید، در قبال آنان متکبرانه رفتار نمایید.(الحکم الزاهره، ص 578)
و امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام، فرمودند: التَّكَبُرُ علي المتكبِّرِ هُوَ التّواضُعِ بِعَيْنِهِ - تكبر در برابر متكبر عين تواضع است (نهج البلاغه حكمت 410)؛و در بیان دیگری فرمودند که چنین تکبری، عبادت است.
ارادۀ علوّ - برتریجویی، از تکبر جاهلانه و باطل نشأت می گیرد و مفسده به بار می آورد؛ لذا فرمود: لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا؛ تمامی جنگها،قتل عامها، لشکرکشی ها در طول تاریخ، ریشه در ارادۀ علوّ - برتریجویی حکومتها و حاکمان مستکبردارد،چنانکه تمامی مفاسد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز برای برتری و غلبه بر دیگران می باشد؛ مفاسد شخصی نیز به خاطر همین برتری جویی میباشد!
مؤمن،نه دربرابر حق تعالی ونه در برابر بندگان او،چنین تکبری ندارد.
مؤمن، برتری اسلام بر کفر و شرک و نفاق را میخواهد - برتری و غلبۀ حق بر باطل -عقل و علم،بر جهل و هواهای نفسانی -و برتری عدالت بر ظلم را طالب است و تحقق آن را اراده - قصد مینماید و برای رسیدن به این اهداف والا، حرکت، تلاش و مجاهدت تلاش دشمنستزی مینماید.
مؤمن، منیّت ندارد و برتری خود را فقط نزد خداوند سبحان می خواهد؛ او میخواهد از متقین باشد و در جایگاه بهشت، در مقام قُرب قرار گیرد: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ - پرهيزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند.(54)
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ - در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدِر.(55)(سوره قمر آیه 54 و 55)(پایان)
قسمت سوم :
خداوندسبحان،درقرآن مجید،به ارادههای باطل کفارو مشرکین که موفق به انجام نشده و نمی شوند، تصریح نموده است؛ از جمله: يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْكَرِهَ الْكَافِرُونَ-آنها میخواهند اراده کردهاند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولی خدا نور خود را كامل میكند، هر چند كافران خوش نداشته باشند.(سوره صف آیه 8)
خانۀ آخرت (بهشت): تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ - اين سرای آخرت را تنها برای كسانی قرار میدهيم كه ارادۀ برتری جوئی در زمين و فساد را ندارند، و عاقبت نيك برای پرهيزكاران است.(سوره قصص آیه 83)
میفرماید: مقام قُرب إلهی و بهشت جاوید، جایگاه اهل تقوا میباشد؛ کسانی که اساساً ارادۀ برتریجویی و فساد در زمین ننمودهاند؛ چه در تحقق ارادۀ خود موفق شده باشند و چه نشده باشند.
اخلاق مؤمن : تکبر نیز خوب و بد و مفید و مضرّ دارد؛ چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: إِذَا رَأَيْتُمُ الْمُتَوَاضِعِينَ فَتَوَاضَعُوا وَ إِذَا رَأَيْتُمُ الْمُتَكَبِّرِينَ فَتَكَبَّرُو الَهُمْ - هرگاه متواضعان را دیدید، برای آنان تواضع کنید و هر گاه متکبران را دیدید، در قبال آنان متکبرانه رفتار نمایید.(الحکم الزاهره، ص 578)
و امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام، فرمودند: التَّكَبُرُ علي المتكبِّرِ هُوَ التّواضُعِ بِعَيْنِهِ - تكبر در برابر متكبر عين تواضع است (نهج البلاغه حكمت 410)؛و در بیان دیگری فرمودند که چنین تکبری، عبادت است.
ارادۀ علوّ - برتریجویی، از تکبر جاهلانه و باطل نشأت می گیرد و مفسده به بار می آورد؛ لذا فرمود: لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا؛ تمامی جنگها،قتل عامها، لشکرکشی ها در طول تاریخ، ریشه در ارادۀ علوّ - برتریجویی حکومتها و حاکمان مستکبردارد،چنانکه تمامی مفاسد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز برای برتری و غلبه بر دیگران می باشد؛ مفاسد شخصی نیز به خاطر همین برتری جویی میباشد!
مؤمن،نه دربرابر حق تعالی ونه در برابر بندگان او،چنین تکبری ندارد.
مؤمن، برتری اسلام بر کفر و شرک و نفاق را میخواهد - برتری و غلبۀ حق بر باطل -عقل و علم،بر جهل و هواهای نفسانی -و برتری عدالت بر ظلم را طالب است و تحقق آن را اراده - قصد مینماید و برای رسیدن به این اهداف والا، حرکت، تلاش و مجاهدت تلاش دشمنستزی مینماید.
مؤمن، منیّت ندارد و برتری خود را فقط نزد خداوند سبحان می خواهد؛ او میخواهد از متقین باشد و در جایگاه بهشت، در مقام قُرب قرار گیرد: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ - پرهيزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند.(54)
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ - در جايگاه صدق نزد خداوند مالك مقتدِر.(55)(سوره قمر آیه 54 و 55)(پایان)
- ۹۵
- ۱۶ دی ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط