بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
مردمان را می‌توان به دو دستۀ کلّی تقسیم نمود:
الف) - آنان که نسبت به توحید و معاد،شناخت و اعتقادی یافته‌اند و ایمان آورده‌اند، لذا رشد، کمال و قُرب إلهی را هدف نهایی خود قرار داده‌اند.
ب) - آنان که هیچ شناخت و اعتقادی به توحید و معاد ندارند، لذاجزهمین جهان طبیعی، چیزی برایشان باقی نمی ماند و به اصطلاح ماده‌گرا ماتریالیست می‌باشند؛ لذا هدف برتر و غایی آنها،بهره‌مندی بیشتر از دنیا و متاعش، برای تحقق آرزوهای نفسانی حیوانی می‌ باشد و تمامی تحرکات آنها از شهوت و غضب نشأت می‌گیرد.
خداوند متعال، در آیات متعددی، به این دو دسته اشاره نموده است، از جمله : مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ - كسی كه زراعت آخرت را بخواهد اراده کند به او بركت می‏دهيم، و بر محصولش می‏ افزائيم، و آنها كه فقط كشت دنيا را می‏طلبند، كمی از آن به آنها می‏دهيم اما در آخرت هيچ نصيبی ندارند!(سوره شوری آیه 20)
اراده و عمل : از آنجا که گفته شده: هر چند خیالِ گناه، سبب دود اندود شدن ذهن و باطن می‌گردد و چه بسا مقدمه‌ای برای انجام آن شود، اما تا انجام نشود، نوشته نمی‌شود، برخی گمان دارند که اراده نیز تا محقق نگردد، اثری ندارد و به حساب نمی‌آید؛ در حالی که از یک سو اراده مقدم بر عمل است و محال است کسی بدون اراده کار اختیاری انجام دهد، و از سویی دیگر، چه بسا کسی اراده خوب یا بدی داشته باشد وبرای تحقق آن نیز بکوشد، اما موفق به انجام آن نگردد؛ لذا همین که اراده کرد، اثر خودش را می‌ گذارد و به حساب می‌آید.
برای کسی که ارادۀ حق و خوبی داشته یک حسنه نوشته می‌ شود و اگر موفق شد، حسنۀ دیگری بر آن افزوده می‌شود - و برای کسی ارادۀ باطل و بدی داشته، یک سیئه - گناه نوشته می‌شود و اگر موفق به انجام آن شد، گناه دیگری بر آن افزوده می‌ شود.
معاویه،یزید، هارون، مأمون و سایر خلفا،اراده کردند که اسلام را به کلّی و برای همیشه نابود کنند،اما موفق نشدند - امریکای جنایتکار،سلطه بر جهان را اراده کرده است، اما موفق نشده است،چنانکه نزدیک به نیم قرن ازاراده‌اش برای ناراضی و اذیت کردم مردم ایران و درنتیجه براندازی جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد و هر کاری که توانسته، ازجنگ و ترور گرفته تا تحریم و فتنه و آشوب، به انجام رسانده، اما موفق نشده و نمی‌ شود. إن شاء الله!(ادامه دارد...)