شعر کره ای

شعر کره ای
وقتی کوهستان ناحیه سونگ‌بوک

نشانی‌های تازه‌ای به خود گرفت،

کبوترانی که در تپه‌ها می‌زیستند

خانه قدیمی‌شان را گم کردند.

انفجارهای صبح زود معدن

آن‌ها را ترساند و قلبشان را بیمار کرد.

در زیر آسمان آبی صبح که شبیه باغ خدا بود،

کبوتران همچنان در ناحیه سونگ‌بوک حلقه زدند،

شاید برای ساکنان دعا می‌کردند.

در میان دره‌های تنگ و خشک ناحیه

حتی باغ بزرگی نبود

تا آن‌ها در آرامش تغذیه شوند.

هرجا که رفتند با انفجار معدن لرزید.

بر بام‌ها پناه گرفتند،

با حس دلتنگی برای خانه در صبح زود

با بوی دود زغال که از دودکش‌ها برمی‌آمد.

سرانجام به معدن بازگشتند

تا نوک منقارشان را با سنگ‌های تازه بیرون‌آمده گرم کنند.

این پرنده‌های عشق و صلح،

که به انسان مثل یک قدیس حرمت می‌گذارند و در صلح با او زندگی می‌کنند،

اکنون انسان و کوه را گم کرده‌اند،

حتی نمی‌توانند اندیشه عشق و صلح را تصور کنند.

شاعر کوانک سوپ کیم
دیدگاه ها (۱)

اگر کت خود را در اتاقی بگذارید که در آن افراد سیگار می‌کشند،...

به نقل از یکی از علمای بزرگ؛ آیت‌الله سید محمدرضا گلپایگانی ...

فیک جونگکوک خواب های واقعی

شیطانِ مزاحم پارت : 𝟏 نور طلایی خورشید از میان پرده‌های سفید...

✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧𝟟دوستت خواهم داشتدر سکوت، در کلام، در صلح، در جنگ‌.𓂃˖...

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_1فصل...

آنان که شرم داشتند مُردند؛آتش‌سوزی در حمام‌های زنان در قاهره...

چند پارتی بازی ممنوع

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_6 فصل سوم | اتا...

خسف | قصه بیست و هشتم: امام صادق (ع) (بخش پایانی)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط