{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هوای خلوتی دنج به سر دارم. هوای شهری متروکه و خالی از آدم

هوای خلوتی دنج به سر دارم. هوای شهری متروکه و خالی از آدم،
پنجره‌ای باز
درختانی سبز
آسمانی عمیق
بادی که می‌وزد
و بارانی که یکریز می‌بارد.
یعنی تمام جهان پر است؟ از آدم‌ها!
تمام خانه‌ها؟
تمام اتاق‌ها؟
و همه‌ی پنجره‌ها به خیابان باز می‌شوند؟
دیدگاه ها (۱)

نه کسیمنتظر است،نه کسی چشم به راه…نه خیال گذر از کوچه ی ما د...

پاییز پنج سال قبل،گفتی سر کوچه می‌روم،می آیم!آخ که این کوچه ...

به چی فکر کنم توی تنهاییامکه سمتِ تو یک شب حواسم نره؟!

نورا همیشه با حسِ بازگشت از جایی دور از خواب بیدار می‌شد، نه...

هوایِ عصر، خاکستری و بی‌جان بود؛ درست مثل روزهایی که دیگر بر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط