خدایا

خدایا
کاش بتوانم بیشتر خود را به تو نزدیک کنم
کاش بتوانم بیشتر تو را و با تو خودم را بشناسم، بدانم چرا آمدم؟ چرا زندگی میکنم ؟چرا باید بروم؟ و
هزاران هزار چرای دیگر... بفهمم تا غفلت نکنم، بفهمم تا بیراه نروم، بفهمم
تا از تو دور نشوم، گم نشوم
خدایا میخواهم شکر گویم تو را که خالق بی همتایی
به این می اندیشم که مهربانیت تا چه اندازه بی حد است که مرا با این
همه خطا و اشتباه میبخشی، بدون هیچ منتی
شرمسارم، شرمسارم که از مهربانیت سو استفاده میکنم و مدام خطا میکنم و تو
از آن میگذری و باز هم تکرار و تکرار... ازاین همه تکراربیهوده بیزارم، از این همه خطا که مرا به جایی نمیرساند
پس چرا؟ چرا باز هم به بیراه میروم؟ نمیدانم، اما این را میدانم که
نمیخواهم.
گفتی خطا نکن من مهربانم، شنیدم اما گوش نکردم
چه شد که چنین شد؟ آیا تابلوی راه و بیراه را کسی جابه جا کرده بود؟
نمیدانم.. اما میدانم خطا از من است.. تو بزرگی کن..