دلم می گیرد. . .دلم برای دلم می گیرد

دلم می گیرد. . .دلم برای دلم می گیرد
برای غربت غریبانه اش، پذیرش بی چون و چرایش و سهم نه چندان عادلانه اش می گیرد
و دلم برای غم های دلم می گیرد. . .
می خواهم دلداری اش دهم آرام نمی گیرد، می خواهم ندیده اش بگیرم، تحمل نمی آورد.
گاه توبیخش می کنم از تمام گردش های احساس محکومش می کنم و در قفس احساس محکوم به ماندن
اما باز دلم برای دلم می گیرد. . . .