"دوستت دارم" سجلِ عاشقی‌ست. همه‌ی دار و ندارِ آدم‌هایی ست

"دوستت دارم" سجلِ عاشقی‌ست. همه‌ی دار و ندارِ آدم‌هایی ست که یک‌وقتی دلشان قرص بوده به این "دوستت دارم". یک‌جورِ پدر دربیاری‌…

باید بلدش باشی، راست توی چشم‌های آدمت نگاه کرده باشی که ببینی چه گِردیِ چشمش پُرآب شده وقتی حواسش به حرفِ توست.
سرمشق دستتان نمی‌دهم؛ بنچاقش هم به‌اسمِ ما نیست؛ ولی حرمتِ حرف‌ را باید نگه داشت.
دوستت دارم با "خوبم، شما چه‌طوری؟" فرق دارد.
دوستت دارم را باید جایی بگذاری که اگر قسمت نشد، باقی زندگی به‌جایش بمانَد و بروی. باید که اگر رفتی بعد ها رویت بشود بگویی یکی را دوست داشتم....یک جور پدر دربیاری

بعد یک: خاطره یک عطر می‌تواند حتی یک آدم قوی را هم به زمین بزند، همان‌که شمس می‌گوید "عطر ِ یاد".

شب های این شهر، عجب استعدادی دارد آدم‌هاش را تنها نشان بدهد