جانِ من ...

جانِ من ...
هر کسی ارزشِ این را ندارد که به خاطرش ؛
موهایِ سرت را هم رنگ دندانت کنیُ
دندانت را هم رنگِ شب
و شب هایت رنگِ بی مهریُ
روزهایت بی رنگ
باور کن
هر کسی آنقدَر ارزش ندارد
که برایش دلت را به دریا بزنی
برایش تب کنی
زیرِ باران خودت را به سرما بدهی
یا خودت را آفتاب سوخته کنی
بگو که چقدر دوستش داری
بگو که چقدر خاطرش را می خواهی
اما برایِ کسی که دوستت ندارد
عمرت را تلف نکن
عمرت که تلف شود
خودت هم تلف میشوی
بگو که عاشقش هستی کِتمان نکن
اگر که او هم خواست و دوست داشتُ عاشقت بود که فَبَها
و اِلا عمرت را صرفِ
آدمهایِ بی ارزشِ زندگی ات نکن
جفتت را پیدا کن
منظورِ واقعی از جفت را بدان
تا گفتند جفت
ذهنت فقط درگیرِ جنسِ مخالف نشود
جفت یعنی کسی که :
غمخوارت باشد
تا تو تب کنی او بمیرد
وسطِ دریا باشد و دلت را به دریا بزنی
تو را که نبیند حالش دگرگون باشد
دل دل کند برایِ گرفتنِ خبری از تو
بهانه ای بیابد برایِ
پیامی
حرفی
دوستت دارمی
باور کن اگر دوستت داشته باشد
بهانه اش را می یابد
اصلا جفت یعنی کسی که ؛
مثلِ تو باشد
جُفتِ تو باشد
لنگه یِ خودت
عاشق...