گاه با یادِ رُخَت حال و هوایی دارم !

گاه با یادِ رُخَت حال و هوایی دارم !
می شوم سر به هوا ، شور و نوایی دارم

زخمِ کاری ز ِ کلامت چه زنی بر جانم ؟
من هم ای دوست ! به جانِ تو خدایی دارم

گر چه از شوق و خیالِ تو شدم بی سر و پا
تا به پای تو دَوَم ؛ باز دو پایی دارم !

بُغضِ یادِ تو اگر بست رهِ فریادم
پسِ آن بغض چو رگبار صدایی دارم !

جامهِ تازه سزای تنِ مَه رویان است
بر دلِ بی کسِ خود کهنه قبایی دارم !

اشکِ من ! تا تو چکیدی به کفِ دامنِ یار
من به دامانِ تو ای اشک ! صفایی دارم

تا دلم گشت دخیلِ رُخِ مستانهِ تو
بر درِ قبلهِ تو دستِ دعایی دارم !

حرفِ پُر مِهرِ مرا بین و زِ لحنم بِگُذر
چه کنم چاره ؟ که من لحنِ خطایی دارم

تو دگر دستِ جفا از منِ زخمی بردار
سینه پُر زخم زِ دستانِ جفایی دارم !

«مازیارا» که غمِ یار کشیدی ، تو بگو
جُز به پای قدمِ دوست چه جایی دارم ؟!