قول دادی همه ی دار و ندارم باشی

قول دادی همه ی دار و ندارم باشی
در تنم رخنه کنی فصل بهارم باشی

من به بدقولی چشمان توعادت کردم
به همین بودنت از دور قناعت کردم

ترسم این است بیایی و صدایم نکنی
کوهی از درد ببینی و دعایم نکنی

ترسم این است صدایم به صدایت نرسد
بدوم با سر و سر ،باز به پایت نرسد ...