وقتی یه متولد آذر گرفته ست...

وقتی یه متولد آذر گرفته ست...
وقتی حالش خوش نیست و دلش از دنیا گرفته...
وقتی خودشو تو یه سه در چار قایم کرده...
تنهاش بذار. بذار توی خلوتش اشک بریزه.
با خودش حرف بزنه. سنگاشو با خودش وا بکنه. گریه کردنشو...
اشک ریختنشو تماشا نکن. غصه خوردنشو شاهد نباش! غرور داره!
بذار خودش از لاکش بیرون بیاد.وقتی از چاردیواری ش بیرون اومد برو به استقبالش...
بهش لبخند بزن و بغلش کن...
چیزی ازش نپرس! فقط کنارش باش!
وقتی ببینه هواشو داری خودش سفره ی دلشو برات باز می کنه.
بهش فرصت بده. خیلی زود برمی گرده به همون موجود شاد و قبراق و خوش ذوقی که همیشه بود...