مستیِ باغِ پر از انگور، می گیرد مرا

مستیِ باغِ پر از انگور، می گیرد مرا
تا تو اقیانوس باشی، شور می گیرد مرا
خوب می دانم فرار ازدست او بی فایده است
شیر من باچشم خود ازدور می گیرد مرا
خودبه خود می آیم و مانند مومم دست او
چون عسل از لانه ی زنبور می گیرد مرا
این چنین دل می برد، استادِ برخی کارهاست
ماهی ام اما بدون تور می گیرد مرا