باز گو،ای به کنار دگری خفته ی من

باز گو،ای به کنار دگری خفته ی من
چه کند با غم تو این دل آشفته ی من؟

وه که امروز پراکنده تر از بوی گل است
خاطر جمع تر از غنچه ی نشکفته ی من

آفتاب نگه گرم ترامی جوید
این دل سردتر ازبرف فروخفته ی من

یاد از آن روزکه انگشت تو اشکم بسترد
خاتم دست تو شد گوهر ناسفته ی من

شاهد آتش عشق تو که گرم است هنوز
شعله هایی است که سر میکشد از گفته ی من

چه کنم؟دل به که بندم؟به کجاروی کنم؟
بازگو،ای به کنار دگری خفته ی من.

سیمین بهبهانی