شرابی از جنس نفرت

شرابی از جنس نفرت
پارت ۴۰

یک هفته بعد:

ویو دازای:
داشتم از پیاده روی تو پارک لذت میبردم که یوسانو رو دیدم.
یادمه همیشه وقتی اعضای اژانس یا مافیا رو میدیدم با ذوق میرفتم سمتشون و اذیتشون میکردم.
اینبار نمیدونستم درسته یا نه.
اخه اونا فکر میکنن من یه خیانت کارم.
نگاهم رو پایین انداختم و خواستم همینجوری از کنارش رد شم ولی گفت:«دازای،صبر کن.»
فقط وایستادم، نه نگاه کردم و نه تکونی خوردم.
اومد سمتم و گفت:«چرا اینجوری شدی؟»
نیم نگاهی بهش کردم و گفتم:«یوسانو سنسه...بنظرتون وقتی کل دوستا و خوانواده‌م طردم کردن باید چه جوری باشم؟اونم فقط بخاطر اطلاعات غلط یه ناشناس؟»
چند ثانیه چیزی نگفت.
بعدش اروم گفت:«مدرکی داری که ثابت کنی کار تو نیست؟»
گفتم:«نکنه شما مدرکی برای اثبات مقصر بودن من دارین؟ولی من میتونم یه راه برای فهمیدن حقیقت بهتون بدم.»
کمی صاف‌تر وایستاد و گفت:«چه راهی؟»
نفس عمیقی کشیدم و فقط گفتم:«برین به مافیای بندر.از اونا بپرسین. و چون فعلا دارین همکاری میکنین فکر نکنم دروغ بگن.»
چیزی نگفت... چند ثانیه مکث کرد، بعد گفت:«باشه،ولی همین که انقدر مطمعنی کافیه تا شکم نسبت بهت کمتر بشه،دازای»
لبخند کمرنگی زدم و بعد از کمی خداحافظی رفتم...
راستی چویا هم ازم بدش میومد چرا بعد از اینکه از کما بیرون اومد یهو باهام خوب شد؟ یادم باشه ازش بپرسم.
دلم برای چیبی جونم تنگ شده... خیلی دلم میخواد بدونم تا الان نامه رو خونده یا نه...


ویو چویا:

داشتم کار های اداری رو انجام میدادم و تازه از معموریت برگشته بودم... واقعا موری سان قصد کشت منو داره هرچی کار و معموریت و چک و مدیریت و حفاظت هست میریزه رو سر من...
کشوم رو باز کردم تا اون پرونده ای که گذاشتم توش رو بردارم که نامه دازای رو دیدم...
ای خدا... خداییش اگه الان نخونمش از خودم نا امید میشم این سومین دفعه‌ست... اینبار شهاب سنگ هم بزنه باید اینو بخونم رفته رو مخم...
نامه رو برداشتم و بازش کردم.
خط اول رو خوندم:...
___

پایان پارت ۴۰
شرط پارت بعد ۲۲ تا لایک و کامنت