{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

انگار تک‌درختی نحیف شده‌‌ام که روییده بر لبه‌یِ درّه‌یِ ت

انگار تک‌درختی نحیف شده‌‌ام که روییده بر لبه‌یِ درّه‌یِ تنهایی‌،
و خاطرات چون بهمنی عظیم مرا هر‌لحظه به سقوط سوق می‌دهد.


#Tak_setareh
دیدگاه ها (۱)

اصلِ درد این استکه آدم هزار سالش هم که بشودبجای دلِ خودشیک ت...

نبودی یا گمت کردمنبودم یا گمم کردیفقط این يادمه هر شب دلم می...

در درون هر زن ، زنی دیگر وجود دارد که هیچ کس او را نمی شناس...

زن راتوانِ دوستی نیست؛او عشق را می‌شناسد و بس..!#فریدریش_نیچ...

✍🏼در میانِ سکوتِ اتاق،دختر نشسته است،با چشمانی که انگار از ب...

بر لبه‌ی صخر با تو به رقص برخاستمچونان پرنده‌ای که در بی‌پرو...

شاهدخت در قلب تاریکpart 2در آستانه‌ی سپیده‌دم، زمانی که تنها...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط