گاهی

گاهی
میان یک نوشته بلند
دستت از حرکت باز می ایستد
میدانی برای چیست
آنوقت است که دیگر نمیشناسی
کلمه ای را در شانِ یک دوست
نمیشود توصیف کرد
زیبایی آن لحظه را
شاید دوباره شروع کنی
مثل الان من
یک تیتر پر و بزرگ
اما
دوباره باید نوشت
بگذار به قول خسرو شکیبایی ساده برایت بنویسم
ای دوست
دوستت دارم
همین...