مهربانم

مهربانم
شبی گفتم ترا ای مه که همچون خویش تنهایی
کدامین آهو میدارد از این چشمان رویایی ؟

اسیر خویشتن کردی امیر مهربان ما را
یکی را زین سخن بشنو که زیبایی و غوغایی

به مستی گفته ای ما را نهان از چشم مجنونم
اگر از چشم ِ من بینی تو لیلا تر ز لیلایی !

میان ِ عشوه های خود ، مرا آنگونه می بینی
نظر چون زاغ اندازم ، ترا چون کبک می آیی

نهانت میکنم اما ، درون ِ شیشه ی قلبم
همین بس همچو یک باده درون ِ شیشه پیدایی

ملامت میکنی وقتی ، ترا بیش از تو میخواهم
هر آنکس تا تو را بیند ، بگوید وه چه زیبایی

شب رفت نگاهی به ماه نکردیم