بپَر بالاتر از اوهام و افکار و خیالاتم

بپَر بالاتر از اوهام و افکار و خیالاتم
محال است این که قصدم را بفهمی از سؤالاتم

همیشه حاصلِ جمعِ میانِ "من" و "تو"، "ما" نیست!
که "من"، "تو" می شوم گاهی میانِ احتمالاتم

چه جایِ منطق و درس و حساب است؟! عشق تا اینجاست-
به فعلِ "دوستت دارم" می انجامد مقالاتم

پُر از احساسم و شعرِ من از چشمِ تو می بارد
تمامِ شاعران درمانده اند از وصفِ حالاتم

که من فرمانروایِ شعرم و این موهبت از توست
به نامت کرده ام هر خانه ای را در ایالاتم!

چنان در عشق استادم، که مولانا اگر می دید-
رها می کرد شمسَش را و می گفت از کمالاتم!

مرا در هیأتِ رویِ تو می بینند این مردم
به نامِ تو مُزَیّن می شود حتی رسالاتم..

فاطمه_سلیمانپور