نازنینم ، رنجش از دیوانگی هایم خطاست

نازنینم ، رنجش از دیوانگی هایم خطاست
عشق را همواره ،با دیوانگی پیوند هاست

شاید اینها امتحان ماست ،با دستور عشق
ورنه هرگز ، رنجش معشوق را عاشق نخواست

چند میگویی ،که از من شکوه ها داری بدل
لب که بگشایم ،مرا هم با تو چندان ماجراست

عشق را ای یار ، با معیار بی دردی مسنج
علت عاشق طبیب من ، ز علت ها جداست

با غبار راه ،معشوق است راز آفتاب
خاک پای دوست ،در چشمان عاشق توتیاست