‌

‌

اگر این رود بداند 
ڪه من چقدر بی‌چراغ 
از چَمـ و خَمـِ این شبِ خسته گذشته‌امـ 
به خدا عصبانی می‌شود 
می‌رود ماه را از آسمان می‌چیند.

اگر این ماه بداند 
ڪه من چقدر بی‌آسمان
و ستاره زیسته‌امـ 
یعنی زندگی ڪرده‌امـ ...، 
اگر این پرستو بداند 
ڪه من چقدر ترا دوست می‌دارمـ 
به خدا زمین از رفتنِ این همه دایره باز ... باز می‌ماند!

چه دیر آمدے
حالاےِ صدهزار ساله‌ے من!
من این نیستمـ ڪه بوده‌امـ 
او ڪه من بود آن همه سال 
رفته زیر سایه‌ےِ آن بیدِ بی‌نشان
مُرده است...
#علی_صالحی