دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست

دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست
به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد

چه بگویم که تو را نازکی طبع لطیف
تا به حدیست که آهسته دعا نتوان کرد


حافظ