دوستش دارم ...

دوستش دارم ...
بزرگيش را ...
سکوتش را ...
عظمتش را ...
اُبهتش را ...
تنهاييش را ...
حکمتش را ...
صبرش را ... و ... و ...
بودنش عادتيست ، مثل نفس کشيدن !

خدا را ميگويم . .
