زندگی کلبه دنجی است که در نقشه خود دوسه تا پنجره روبه خیا

زندگی کلبه دنجی است که در نقشه خود دوسه تا پنجره روبه خیابان دارد
گاه باخنده عجین است گهی با گریه گاه خشک است و گهی شرشرباران دارد

زندگی مردبزرگی است که دربسترمرگ به شفا بخشی یک معجزه ایمان دارد

زندگی حالت بارانی چشمانی توست که دران قوس و قزح های فراوان دارد

زندگی ان گل سرخی است که تو می بویی یک سراغاز قشنگی است که پایان دارد

زندگی کن
جان من سخت نگیر رونق عمر جهان چند صباحی گذراست
قصه بودن ما
برگی از دفترافسانه ای رازبقاست
دل اگر می شکند
گل اگر می میرد
واگرباغ به خود رنگ خزان میگیرد
همه هشدار به توست
جان من سخت نگیر
زندگی کوچ همین چلچله هاست
به همین زیبایی
به همین کوتاهی