از گذشته

از گذشته
هر چه که امدیم
گذشت
و کوله بار های پاره پاره مان
که در سایه خاک خواهد گرفت
همیشه همینطور است
اینهمه بار آوردیم
و چمدانهای خاک گرفته ء قدیمی را هیچکس نگشود
از اول هم تو می گفتی
همان دوتا شمعدانی بس بود
بقیه را نبایست می آوردیم
راستی
شمعدانی من
گل های سرخ و کوچک عطری دارد
...
سلام گل هایت را برسان
من و تو لحظه های خوب زیاد داشتیم
که شمعدانی مان اینهمه گل می کند .
...
من و تو
معلوم میشود
که ریشه هایمان
عمیق تر از
تمام انچه دنیا دارد