می گوینـد قـانون اسـت ،

می گوینـد قـانون اسـت ،
که زن بنشـینـد ، تـا مـرد نـازش را بـکشـد . . . !
زن کم بـاشـد ، تا مـرد بـمـانــد ...
می گوینـد مـرد ها پـررو می شونـد ، از شنیـدنِ دوستـت دارم !

مـن امـا مـی گویـم ... ایـن قـانـون ها ، مـفـت هـم نمی ارزد !
ایـن ها یـک مشـت غـرورهایِ ظریـف اسـت ،
که بعضی ها چـاشـنیِ بی مـهری شان می کننـد !
آنقدر درگیر این خزعبلات شـده ایم ، کـه هـر چیـزی غیـر از ایـن ها را رویا می پـنداریم ...
نـه جــانم ! صـاف و سـاده و صـمیمی بـودن رویـا نیـسـت !

حـقیقتی ست کـه ما قـایـم اش کرده ایم ،
بــرای خــاطـرِ خـیـالات بـاطل خــودمــان . . . !
مــرد و زن نـدارد . . .
بـه نـقـطـه ی مـا کـه رسـیدی ،
شــور انگـیـز تـریــن باش ، بـرایِ عـاشـقانـه هـایش

مـیـانِ جمـع رویـش را ببوس ...
میــانِ مـردم فریـاد بـزن "دوسـتـت دارم" !
چـه چـیزی از این قـشـنگ تر ؟!
و اگر کسی چـشـم غره ای رفـت ،
دعایـش کن ، تـا عـاشــق شـود .
هـمیــن !