تا بود بارغمت بردل بی هوش مرا

تا بود بارغمت بردل بی هوش مرا
سوز عشقت ننشاند زجگر جوش مرا
نگذرد یاد گل و سنبلم اندر خاطر
تا به خاطر بود آن زلف و بنا گوش مرا