دختــــــرم دیگــــــر...

دختــــــرم دیگــــــر...
گـــــــاهــــــی دلــــــم بــــه انـــــدازه ی تمــــــام دنیــــــا می گیـــــرد.
گـــــــاهـــــی اشـــک می ریــــــزم... گــــــاهــــــی صـــــدای قهقهـــــه ام تمـــــــام شهـــــــر را پــــــر می کنــــد.
گــــــاهـــــی آرامـــــم... حرفــــــــی نمی زنـــــم... و بالشــــــم را بـــــه تمــــــــام شــــــانه هــــــای ســـــردو
بــــــی احســـــاس دیگـــــــر تـــــــرجیـــــــح می دهـــــــم.
دختـــــرم دیگــــــر...
گــــــاهـــــــی از درد بـــــه خــــــود می پیــچـــم امــــــا... نمـــــی گــــــذارم کســــــی بفهمــــــد کــــــه
از چـــــه بـــــه انــــــدامــــم آرام... پیــــچ و تـــــاب می دهــــــم... بگـــــذار فکــــــر کنند خــــــوبــــــم...
تقصیـــــر خـــــودم اســــت... ایــــــن دروغ را زیـــــاد بــــــه اطــــرافیـــانــــم گفتــــــه ام...
"مــــــــن خـــــــوبـــــــم... "
دختــــــرم دیگـــــــر...
گــــــاهـــــی لجبـــــازو شـــــرورم... گـــــاهــــــی مهــــــربــــــان و دلســـــــوز...
گـــــــاهـــــــی هـــــــم حــــــال خـــــود را نمـــــی فهمـــــم...
امــــــا...
خــــــــــوبــــــــــم...خوبـــــــه خــــــوب