لحظه هایی هستند که هستیم...

لحظه هایی هستند که هستیم...
چه در جمع، چه تنها...
اما با خودمان نیستیم...
انگار روحمان میرود، همان جا که میخواهد...
بی صدا، بی هیاهو...
همان لحظه هایی که...
راننده آژانس میگوید: رسیدین!
فروشنده میگوید: باقی پول را نمیخواهی؟
راننده تاکسی میگوید: صدای بوق را نمیشنوی؟
و مادر صدا میکند: حواست کجاست؟
ساعت هایی که...
شنیدیم و نفهمیدیم....
خواندیم و نفهمیدیم...
دیدیم و نفهمیدیم...
و تلویزیون خودش خاموش شد
آهنگ بار دهم تکرار شد
هوا روشن شد
تاریک شد
چای سرد شد
در یخچال باز ماند...
و در خانه را قفل نکردیم
و نفهمیدیم کی رسیدیم به خانه
و کی گریه هایمان بند آمد
و کی عوض شدیم
کی دیگر نترسیدیم....
از ته دل نخندیدیم...
و دل نبستیم...
و چطور یکباره انقدر بزرگ شدیم...
و موهای سرمان سفید شد...
و از آرزوهایمان کی گذشتیم؟!
و کی دیگر برای همیشه او را فراموش کردیم؟!
یک لحظه سکوت برای لحظه هایی که با خودمان نبودیم...
(نرودا)