ای کاشکی به عالم ، تا چشم کار می آرد

ای کاشکی به عالم ، تا چشم کار می آرد

دل بود و آدم آن را قربان یار می کرد

 
زاین خوبتر چه میشد گر هر نفس به جانان

یک جان تازه میشد عاشق نثار می کرد