عزیزِ مهربان ؛در کشاکشِ این لحظه هایِ گذرا ؛عجیب این دقیق
عزیزِ مهربان ؛در کشاکشِ این لحظه هایِ گذرا ؛عجیب این دقیقه ها سخت و دور ، دیر می گذرند.که وقتی بودی ، همین ساعت ها به سانِ یک آه می گذشت .گٌه گاه بد نبود که نامه ایی برای تو بنویسم ؛و چه حیف- تو این را بارها گفتی-باید که این دقایق را لحظه لحظه پاسداری کرد .مبادا نگاه تو را فراموش کنم.باید زنده باشی ؛– که هستی.E.
- ۶۶۶
- ۲۵ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط