کنار همان کافه همان فنجان مهمان همیشگی انگشتانت با آن نگاه خیره کننده منتظرت مانده ام یادت باشد دیر نکنی سردی دستانم قهوه ات را از دهان می اندازد یادت باشد همان کافه..