بذر احساس من جوانه نزد

بذر احساس من جوانه نزد
خاک قلبت ثمر نمی آرد
شوق دستان عاشقم انگار
دانه را در کویر می کارد
نور در بین سایه ها گم شد
خش خش پای عابران بر من!
ابر اندوه چشم های ترم
مضطرب در سکوت می بارد
شعر من شعر برگ پاییزیست
خانه در تند باد، ویرانست
واژه هایم چه گنگ و خاموشند
چه کسی از دلم خبر دارد!؟
خاطراتت احاطه ام کردند
گیج و درهم از این خیالاتم
کاش میشد که مهربانی تو
درد ها را به مرگ بسپارد ....