کاش از انگشتهای دستمان یاد میگرفتیم 

کاش از انگشتهای دستمان یاد میگرفتیم 
یکی کوچک,یکی بزرگ 
یکی بلند و یکی کوتاه 
یکی قوی تر و یکی ضعیف تر 
اما هیچکدام دیگری را مسخره نمیکند 
هیچکدام دیگری را له نمیکند 
و هیچکدام برای دیگری تعظیم نمیکند 
آنها کنار هم یک دست میشوند و کار میکنند
چرا ما انسانها اگر از کسی بالاتر بودیم,لهش میکنیم و اگر از کسی پایینتر بودیم او را میپرستیم 
شاید بخاطر همینکه یادمان باشد,نه کسی بنده ماست,نه کسی خدای ما,خداوند انگشتهای ما را اینگونه آفرید 
آری,باید باهم باشیم و کنار هم 
آنگاه لذت یک دست بودن را میفهمیم...