ناله دختر

ناله دختر
نسیم سبکروح میان درختان جنگل می گذرد و زمزمه می کند.ابرها آسمان را فرو پوشیده اند و دامن کشان می گذرند.
دختری در ساحل دریا و روی سبزه ها نشسته است.کنار او امواج دریا ب کرانه میخورد و باز می گردند.و او همچنان اشک می ریزد،زیر لب میگوید:دلم مرده،دنیا برایم تاریک شده،دیگر زندگی به آرزو های من اعتنایی نمی کند.خداوندا،حالا دیگر مرا به نزد خود بخوان،زیرا به اندازه کافی از شادی جهان برخوردار شده ام.به اندازه کافی زندگی کرده ام.به اندازه کافی دوست داشته ام.
دخترک می گرید و اشکش سیلاب وار برد و گونه سرازیر می شود اما افسوس که شکوه وشکایت امید های مرده را از خواب گران بیدار نمیکند.
آن چیست ک بعد از مرگ عشق و پایان امید،دل را تسلی می بخشد؟
البته نباید رحمت آسان را نادیده انگاشت،اما تسلی دل های شکسته پس از پایان دوره عشق شکایت های عشق است.