میگن که ”فلانی رفته حج، اما از همسایه فقیری که محتاج نون

میگن که ”فلانی رفته حج، اما از همسایه فقیری که محتاج نون شبش هست خبر نداره.” یه نفر نیست که بگه ”اون یکی فلانی که سالی دوبار می ره دوبی، سه بار می ره آنتالیا، مگه اون همسایه فقیر نداره؟ مگه تو شهر اونها بچه ای یتیم و گرسنه نیست؟”
چرا پول حج که تو شکم عربهای عربستان سعودی میره اشکال داره، اما پول دادن واسه کاباره ها و هتل های عربهای امارات و فسادخانه های تایلند و ترکیه و ... اشکالی نداره؟

چرا همش میگن که ’با پول حج یکسال ده ها مدرسه میشه ساخت’ ، اما با هزینه تالارهای عروسی که واسه هر عروسی چند برابر هزینه یک حج هست، کسی نمیگه چندتا مدرسه و دانشگاه میشه ساخت؟ راستی با هزینه سفرهای دوبی بچه پولدارها چندتا مدرسه و دانشگاه و خانه برای مستاجرها میشه ساخت؟
با پول ماشین های چندصد میلیونی هموطنان
خودمون که هر روز تو خیابونها جلوی خودمون ویراژ میدن، چند تا گرسنه رو میشه سیر کرد؟

چندتا بیکار رو میشه صاحب شغل کرد؟ اما ما در ‌مقابل اونها فقط میگیم:”به به! عجب ماشین خوشگلی!” اون لحظه یادمون میره که راننده اون هم چندتا همسایه نیازمند داره! چرا فکر می کنیم که فقط ”حاجی” باید فکر نیازمندان باشه؟؟؟
#یاعلی
#شیعه
#یا مهدی