پنجشنبه آخر سال را از یاد نبریم!

پنجشنبه آخر سال را از یاد نبریم!
جایشان خالی است ... بیشتر از هر زمان دیگری ... دلمان برایشان تنگ است ... دوست داشتیم بودند و می دیدند ... می گفتند و می گفتیم ... می خندیدیم و می خندیدند ... گریه می کردیم و گریه می کردند ... اما ... قافله عمر زود می گذرد. صدای زنگ جرس هر بار درب خانه کسانی را می زند و عده ای را با خود برده و داغ نبودن پدر، مادر، همسر، خواهر، برادر، دوست و ... را بر دل ساکنین می نهد.
.
.
.
و در این میان چه زیباست رسم پنجشنبه آخر سال ... وعده ملاقات با یاران نهفته در زیر خاک ... یارانی که شاید زمانی دور یا نزدیک در کنارمان بودند اما اکنون جز خاطره ای از آنان باقی نیست. رسمی قدیمی که شاید رنگ و بوی گذشته ها را نداشته باشد اما همچنان باقی است.