ﺷﻌﺮ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ " ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ "
ﺷﻌﺮ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ " ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ "
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻭﺍﻥ ﺑﻠﻮﺭﯾﻦ ﺻﺒﺤﺪﻡ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺗﯿﻎ ﻭ ﭘﺮﺩﻩ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺷﺐ ﺷﮑﺎﻓﺖ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺗﺎﻓﺖ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﻟﺐ ﯾﺎﺭﺍﻥ ِ ﻫﻢ ﻧﺒﺮﺩ
ﺭﻧﮓ ﻧﺸﺎﻁ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺯﯾﺎﻓﺖ
ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﻮﯼ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻏﺰﻟﻬﺎ ﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎ
ﺳﻮﯼ ﺑﻬﺎﺭﻫﺎﯼ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﮔﻞ ﻓﺸﺎﻥ
ﺳﻮﯼ ﺗﻮ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻭﺍﻥ ﺑﻠﻮﺭﯾﻦ ﺻﺒﺤﺪﻡ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺗﯿﻎ ﻭ ﭘﺮﺩﻩ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺷﺐ ﺷﮑﺎﻓﺖ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﺍﺯ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺗﺎﻓﺖ
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﻟﺐ ﯾﺎﺭﺍﻥ ِ ﻫﻢ ﻧﺒﺮﺩ
ﺭﻧﮓ ﻧﺸﺎﻁ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺯﯾﺎﻓﺖ
ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﻮﯼ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻏﺰﻟﻬﺎ ﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎ
ﺳﻮﯼ ﺑﻬﺎﺭﻫﺎﯼ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﮔﻞ ﻓﺸﺎﻥ
ﺳﻮﯼ ﺗﻮ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
- ۲۴۷
- ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط