اش م شد لحظه ها را پس گرفت

كاش مے شد لحظه ها را پس گرفت
عشق هاے بے صدا را پس گرفت
يا ورق زد كودكے را باز هم
روزهاے با صفا را پس گرفت
روی بودن يا نبودن خط كشيد
لطف بے حدّ خدا را پس گرفت
بار ديگر يك غزل را كوك كرد
قصه هاے آشنا را پس گرفت
انتهاے عشق را ول كرد و رفت
ابتداے ماجرا را پس گرفت
پرسه زد در كوچه ے ديروزها
باز آن حال و هوا را پس گرفت.