دویدن بی پایان

دویدن بی پایان
یکی نقطه بر قوس دایره
تا کی؟

باز باید بیدار شوم،
بشنوم،ببینم،باور کنم.
باز باید برای ادامه بی دلیل دانایی
تمرین استعاره کنم.

همه برای رسیدن به همین دایره
از پی دایره می دوند.

هی نقطه مجهول!
مرارت مسخره!
مضمون بی دلیل!
تا کی؟

میز کارم غبار گرفته است
رخت های روی هم ریخته را نشسته ام
رویاهای بی مورد آب و ماه و ستاره
به جایی نمی رسند،
شب همان شب و
روز همان روز و
هنوز همان هنوز...!

من بدهکار هزار ساله بارانم،
آیا کسی لیوان آبی دست من خواهد داد؟

سید علی صالحی