روز ها فکر من این است و همه شب سخنم

روز ها فکر من این است و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام،آمدنم بهر چه بود
به کجا میروم آخر،ننمایی وطنم
مانده ام سخت عجب،کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بوده است مراد وی از این ساختنم
آنچه علوی است من آن میگویم
رخت خود باز بر آنم که همانجا فکنم
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم



مولانا