کودکی از جمله آزادگان

کودکی از جمله آزادگان
رفت برون با دو سه همزادگان.
پایش از آن پویه در آمد ز دست
مهر دل و مهره پشتش شکست.
شد نفس آن دو سه همسال او
تنگتر از حادثه حال او.
آنکه ورا دوست ترین بود گفت:
((در بن چاهیش بباید نهفت.
تا نشود راز چو روز آشکار
تا نشویم از پدرش شرمسار.))
عاقبت اندیش ترین کودکی
دشمن او بود در ایشان یکی.
گفت :((همانا که در این همرهان
صورت این حال نماند نهان.
چون که مرا زین همه دشمن نهند
تهمت این واقعه بر من نهند.))
زی پدرش رفت و خبر دار کرد.
تا پدرش چاره آن کار کرد.
هر که در او جوهر دانایی است
بر همه چیزش توانایی است.