یک سقا در هند،دو کوزه بزرگ داشت که آنها را به دو سر میله

یک سقا در هند،دو کوزه بزرگ داشت که آنها را به دو سر میله ای آویزان می کرد و روی شانه هایش می گذاشت.در یکی از کوزه ها ترک کوچکی وجود داشت،بنابراین کوزه سالم همیشه حداکثر مقدار آب را از رودخانه به خانه ارباب میرساند ولی کوزه شکسته تنها نصف این مقدار را حمل میکرد.
کوزه سالم به موفقیت خود افتخار میکرد،موفقیت در رسیدن به هدفی که به منظور آن ساخته شده بود.
اما کوزه شکسته از نقص خود شرمنده بود.
روزی به سقا گفت:من از خود شرمنده ام و از تو معذرت میخواهم.
سقاپرسید:چه میگویی؟از چه چیزی شرمنده ای؟
کوزه گفت:در این مدت من تنها توانسته ام نیمی از کاری را که باید،انجام دهم چون ترکی در من وجود داشت و باعث نشتی آب میشدوبه همین خاطر ،تو با همه تلاشی که کردی،نتیجه مطلوب را نگرفتی.
سقا دلش برای کوزه شکسته سوخت و با همدردی گفت:از تو میخواهم در مسیر بازگشت به گلهای زیبای کنار راه توجه کنی.
در حین بازگشت،کوزه شکسته،خورشید را نگاه کرد که چگونه گلهای کنار جاده را گرما میبخشد و این موضوع اورا شاد کرد،اما در پایان راه باز بخاطر از دست دادن نیمی از آب،غمگین شد و از سقا عذرخواهی کرد
سقا گفت: گلهای کنار جاده رادیدی؟چه زیبا بودند،تو آنها را آبیاری میکردی،من از ترک تو خبر داشتم و از آن برای زیبا کردن کنار جاده استفاده کردم،بی وجود تو و عیب ظاهریت،مسیر جاده تا این اندازه زیبا نمیشد....