خسرو شکیبایی چه زیبا گفت:

خسرو شکیبایی چه زیبا گفت:

گاهی...!!
باید نبخشید،
کسی را که بارها او را
بخشیدی و نفهمید...تا این بار در آرزوی بخشش تو باشد.!!

گاهی...!!
نباید صبر کرد،
باید رها کرد و رفت...تا بدانند که اگر ماندی،رفتن را بلد بوده ای!!! گاهی...!!!
بر سر کارهایی که برای دیگران انجام میدهی، باید منت گذاشت...تا آن را کم اهمیت ندانند!!! گاهی...!!!
باید بد بود، برای کسی که:

فرق خوب بودنت را نمی فهمد...کاش میشد...آدمی، گاهی...!!!
فقط گاهی!!!
به اندازه نیاز بمیرد...بعد بلند شود...
آهسته آهسته...
خاک هایش را بتکاند...! اگر...
دلش خواست!!
برگردد به زندگی...دلش خواست بخوابد تا ابد...کاش میشد ...گاهی...
و شاید هزارا